Przperaszam, że tak długo nie było notki, ale szkoła zabiera tak cenny czas...Czas, który poświęcałam na pisanie dla Was. Bo gdyby nie ten blog to umarłabym wśród książek. Wchodzę na kompa tylko po to by coś dla Was napisać. Teraz chciałabym przedstawić Wam dwie nowe postacie: Sabrinę i Mary. 
                           ************************************************************************
Imię: Sabrina
Nazwisko:Bell (Siostra Kate i Mary Bell)
Wiek: 16 lat
Chłopak: Zachariasz Smith
Miłość: Kocha kogoś innego
Przyjaciele: Ronald Weasley, Hermiona Granger, Harry Potter, 
Ginny Weasley, Cho Chang, Mary Bell i Zachariasz Smith
Wrogowie: Malfoy, Crabbe, Goyle, Ten-Którego-Imienia-Nie-Wolno-Wymawiać, Parkinson i Zabini
Zainteresowania: Chłopcy ;d, transmutacja i wycieczki do Hogsmeade
Sylwetka: Sczupła, wysoka
Oczy: Zielone
Włosy: Proste, długie, blond
Życiowe motto: "Żyj pełnią życia bo nie wiadomo kiedy się skończy!"












Imię: Mary
Nazwisko: Bell (siostra
Katie Bell i Sabriny Bell)
Wiek: 16 lat
Chłopak: Jeszcze nie ma
Miłość: Ale on mnie nie kocha :-(
Przyjaciele: Harry Potter, Ron Weasley, Hermiona Granger, Sabrina Lane, Ginny Weasley i Cho Chang
Wrogowie: Mlfoy, Crabbe, Goyle i Ten-Którego-Imienia-Nie-Wolno-Wymawiać
Zainteresowania: Książki, kosmetyka i zielarstwo
Sylwetka: Szczupła i niska
Oczy: Zielone
Włosy: Czarne loki
Życiowe motto: " Marzenia są po to by zrobić wszystko aby je zrealizować!"

Teraz notka!
                                  *********************************************************
-Hermiona! Hermiona!...- Próbowała obudzić dziewczynę Lavender.
-...Jeszcze chwilkę...- Bełkotała.
-Dziewczyno! Za dziesięć minut jest transmutacja!- Krzyknęła Sabrina.
-Co?!- Hermiona natychmiast zerwała się na równe nogi.
-Zaspałyśmy.- Powiedziała, co było oczywiste, Mary. W dormitorium zrobił się potworny zamęt. Hermiona w pośpiechu nałożyła szatę, rozczesała włosy i umyła zęby. Przed klasą transmutacji znalazły się minutę przed dzwonkiem.
-Czemu tak późno przyszłaś?- Zapytał Harry.
-Aaa...Bo ten...Zaspałyśmy...No.- Wyjąkała spuszczając wzrok by nie patrzeć na Rona. Po tym co wydarzyło się wczoraj w nocy Hermiona unikała wzroku Rona jak ognia, bo bała się, że może stracić panowanie nad sobą. Na szczęście tą niezręczną ciszę przerwała profesor McGonagall. Hermiona w pośpiechu zajęła miejsce przy ścianie obok Harry`ego.
Dwie godziny później z ulga opuścili salę transmutacji.
-Może pójdziemy na błonia?- Zaproponował Harry, chcąc rozładować atmosferę.
-Ehem...- Wymamrotał Ron gapiąc się w trawę.
-No...Dobra...- Powiedziała Hermiona.
-Możecie mi powiedzieć co się z wami dzieje? Jesteście jacyś nieobecni!- Krzyknął Harry.
-No bo...- Zaczęli jednocześnie Ron i Hermiona.
-Mów Hermiono.- Powiedział Ron.
-Bo myśmy sobie wczoraj rozmawiali...I...Ten...Padło parę słów...Myśmy się pokłócili o prace domową z zielarstwa.- Skłamała.
-No właśnie...Dokładnie. – Dokończył Ron.
-I to jest powód, dla którego się do siebie nie odzywacie?- Hermiona się zmieszała a Ron zrobił się purpurowy na twarzy. –Może usiądziemy pod starym dębem?
-No dobra- Powiedziała Hermiona gotowa sojrzeć na Rona, bo w pobliżu był Harry. Ron chyba też nieco się rozluźnił, ponieważ nie patrzył już bezmyślnie na trawę. Ruszyli w stronę drzewa.
-Hermiono przepytaj mnie. –Prosił beztrosko Ron jak gdyby nic się nie stało.
-Ron nie teraz czytam.- Odpowiedziała nie podnosząc wzroku znad książki.
-No to, Harry, ty mnie odpytaj. –Zwrócił się do Harry`ego.
-Rona, ja wiem tyle o zielarstwie co ty.- Opowiedział.
-O czym myślisz?- Zapytał Ron widząc jak Harry rozmarzonym wzrokiem wpatruje się w chmury.
-O Cho...- Odpowiedział. Hermiona parsknęła śmiechem.
-Jak można myśleć przez cały czas o jednej osobie?- Zapytała z rozbawieniem. Nagle oblała się rumieńcem, ponieważ sama ciągle myślała o Ronie.
-Cześć Hermiono, cześć Ron. Mogę na chwile porwać Harry`ego?- Nad nimi jakby z podziemi wyrosła Cho.
-Jasne.- Odpowiedział Rudzielec. Znowu zostali sami. Bała się być z nim sam na sam. Popatrzyła na jezioro. Było takie piękne. Promienie zachodzącego słońca odbijały się na tafli jeziora. Poczuła jego wzrok na sobie. Odwróciła głowę...Ich spojrzenia się spotkały...Dziewczyna spłonęła rumieńcem...Mogła by tak patrzeć godzinami na te błękitne tęczówki.
Tę piękną chwilę przerwał Malfoy.
-Granger, Weasley, gdzie podzialiście Bliznowatego?- Zadrwił.
-Zjeżdżaj Malfoy!- Powiedział Ron.
-Wiesz co Weasley, na twoim miejscu nie siedziałbym sam na sam z tą szlamą. Jeszcze się czegoś zarazisz.- Ledwo Malfoy dokończył ostatnie słowo Ron rzucił się na niego...